Dla porównania dotąd stosowane łopaty metalowe miały resurs na poziomie 3700 godzin. Kompozytowych łopat nie zastosowano jednak w seryjnych śmigłowcach przeznaczonych dla US Navy.
Początkowe plany tworzone w latach 80. XX wieku przewidywały przebudowę do nowego wariantu 61 śmigłowców SH-2F, a także zbudowanie od podstaw kolejnych 103 śmigłowców. Jednakże koniec zimnej wojny drastycznie zweryfikował te plany. Doszło do redukcji floty amerykańskiej, czego skutkiem było wycofanie z linii wszystkich fregat typu Knox, a w dalszej kolejności także krótkokadłubowych fregat OHP. Wobec tego dla potrzeb US Navy ostatecznie powstało ok. 20 SH-2G (w zależności od źródła – od 18 do 24 maszyn), w tym od podstaw wybudowano tylko 6 maszyn.
Wobec tego rozpoczęto poszukiwanie nowych użytkowników dla wycofanych śmigłowców. Zmodernizowane śmigłowce kupił Egipt, Australia oraz Nowa Zelandia. Ponadto cztery śmigłowce przekazano Polsce wraz z dwoma fregatami typu Oliver Hazard Perry.
Opis konstrukcji SH-2G jest dwusilnikowym morskim śmigłowcem wielozadaniowym, w układzie klasycznym z czteropłatowym wirnikiem głównym i czterołopatowym śmigłem ogonowym.