Nigdy nie zrealizował zapowiadanego przełożenia całości twórczości Rimbauda, a w trakcie wojny przepadła część jego przekładów utworów tego poety, jak i tłumaczeń do antologii poezji angielskiej; ..
Jego powojenna twórczość translatorska miała charakter wszechstronny, przy czym szczególne znaczenie miały jego przekłady z angielskiego, między innymi poezji George’a Byrona, Johna Keatsa, Percy’ego Shelleya, Edgara Allana Poego’go oraz dramatów Williama Shakespeare’a i Oscara Wilde’a. Oprócz tego zajmował się przekładami z niemieckiego (poezje Johanna Wolfganga Goethego, dramaty i Ballady Friedricha Schillera, dramaty Bertolta Brechta), francuskiego, jak również utworów Henrika Ibsena. Wiele spośród jego tłumaczeń znalazło się w wydanych już po jego śmierci antologiach Poeci języka angielskiego (Warszawa 1969) i Antologia poezji francuskiej (Warszawa 1970). Ponadto pisał wstępy i posłowia do wydawanych przez PIW dzieł literatury angielskiej, między innymi niektórych dramatów Shakespeare’a, Historii życia Toma Jonesa Henry’ego Fieldinga, Podróży Guliwiera Jonathana Swifta czy Przypadków Robinsona Crusoe Daniela Defoe’a. Był ceniony jako tłumacz i cieszył się sympatią w środowisku.