Eugeniusz Józef Jasiewicz h. Rawicz (ur. 30 grudnia 1892 w Łomży, zm. 15 marca 1975 w Londynie) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Eugeniusz Józef Jasiewicz urodził się 30 grudnia 1892 roku w Łomży w rodzinie Stanisława Jasiewicza h. Rawicz (zm. 1917), oficera armii rosyjskiej, i Jadwigi z Dunin-Brzezińskich h. Łabędź (1870–1956). Był bratem Aleksandra Jakuba (1890–1951), Edwarda (1894–1920), Julii (1894–1978), Kazimiery (1904–1974), Stefanii (1906–1939), Konstantego (1910–1922) oraz Wincentego Adama i Jerzego, którzy walczyli w kontrrewolucyjnej armii o wolność Polski. Uczęszczał do gimnazjum w Łomży. Uczestnik szkolnego strajku w 1905 roku. Absolwent Szkoły Korpusu Kadetów (1911) i Wojskowej Szkoły Kawalerii w Jelizawietgradzie (1913). W czasie wojny z Ukraińcami, a następnie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 2 pułku Ułanów Grochowskich. Dowodził 3 szwadronem pułku, sformowanym w Siedlcach, który z końcem marca 1919 roku został przemianowany na 5 szwadron. Po zakończeniu działań wojennych pełnił służbę w 24 pułku ułanów w Kraśniku na stanowisku dowódcy szwadronu zapasowego. W 1920 roku uczestniczył w kursie oficerów jazdy w Warszawie, a po jego zakończeniu został zastępcą dowódcy przyfrontowej szkoły jazdy aż do jej rozwiązania w roku 1921.