3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 48. lokatą w korpusie oficerów jazdy. W lipcu 1926 roku powierzono mu pełnienie obowiązków zastępcy dowódcy 7 pułku strzelców konnych Wielkopolskich. 12 kwietnia 1927 roku awansował do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. 12 marca 1929 roku został wyznaczony na stanowisko rejonowego inspektora koni w Mołodecznie, pozostając oficerem nadetatowym 7 psk. W styczniu 1931 roku został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 22 pułku Ułanów Podkarpackich w Brodach. 4 lipca 1935 roku został mianowany dowódcą tego pułku. 14 października 1936 roku inspektor armii, generał dywizji Stanisław Burhardt-Bukacki wystawił mu niezbyt pochlebną opinię: „mała inteligencja, pracuje wyłącznie na pokaz. Ma zdrowy zmysł taktyczny, ale na wyższe stanowisko nie nadaje się. Na ogół przeciętny”Archiwum Józefa Piłsudskiego, teczka 701/1/120, opinie podpułkowników kawalerii stan z dnia 10 marca 1938 roku.. W 1937 roku objął obowiązki na stanowisku komendanta miasta Łodzi. W maju 1939 roku na tym stanowisku zastąpił go pułkownik dyplomowany Kazimierz Dziurzyński.