Jerzy Henryk Król (ur. 21 lutego 1926 w Baranowiczach, zm. 2 listopada 2013 w Poznaniu) – polski lekarz, naukowiec i profesor Akademii Medycznej w Poznaniu, a później Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Uczeń i współpracownik profesora Wiktora Degi.
Życiorys Urodził się 21 lutego 1926 w Baranowiczach, woj, nowogrodzkie. Jego rodzicami byli Stefan, wachmistrz 26 pułku Ułanów Wielkopolskich im. K. Chodkiewicza oraz Bronisława z domu Jankowska.
Uczył się w Baranowiczach jednak nie ukończył tam szkoły średniej z powodu wybuchu II wojny światowej.
W czasie okupacji od 1943 walczył w szeregach Batalionów Chłopskich i Armii Krajowej na Kielecczyźnie. Za brawurową postawę w akcji pod Szczekocinami został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari. Był ciężko ranny i uratował go Jan Zalas, miejscowy rolnik.
Będąc żołnierzem Armii Krajowej uczył się i w 1945 zdał maturę w Gimnazjum im. Konarskiego w Częstochowie, a następnie rozpoczął studia medyczne na uniwersytecie w Poznaniu. W 1949 otrzymał dyplom lekarza i od 1950 specjalizował się w ortopedii i chirurgii ortopedycznej w Klinice Ortopedii Uniwersytetu Poznańskiego pod kierunkiem prof.