Wiktora Degi.
Za pracę „Operacyjne usztywnienie kręgosłupa przeszczepami kostnymi w gruźlicy kręgosłupa u dzieci i dorosłych” uzyskał w 1951 tytuł doktora nauk medycznych i doktora habilitowanego w 1963 na podstawie rozprawy „Zaburzenia odżywcze stawu biodrowego po leczeniu operacyjnym wrodzonego zwichnięcia biodra”. Za tę monografię otrzymał Nagrodę Ministra Zdrowia.
W latach 1954–1966 przebywał na stażach naukowych w Czechosłowacji, Wielkiej Brytanii, Francji, Szwecji, Niemczech i Stanach Zjednoczonych. W latach 1965–1967 z ramienia ONZ pracował w Algierze jako ekspert Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) i doradca rządu Algierii do spraw rehabilitacji. Równocześnie w wolnym czasie pracował nieodpłatnie jako chirurg ortopeda i wykonał sześćdziesiąt operacji w lokalnym szpitalu w Al-Attah.
Po powrocie do Poznania w 1967 kontynuował pracę w Klinice Ortopedycznej Akademii Medycznej. Tytuł profesora zwyczajnego otrzymał w roku 1974. W 1972 i 1975 był konsultantem WHO d.s. rehabilitacji dla ośmiu krajów afrykańskich. W 1978 przebywał w Teheranie jako koordynator irańskiego programu rehabilitacji z ramienia Światowej Organizacji Zdrowia.