thumb|Hermann Hupfeld Hermann Christian Karl Friedrich Hupfeld (ur. 31 marca 1796 w Marburgu; zm. 24 kwietnia 1866 w Halle) – niemiecki teolog ewangelicki i orientalista.
Życiorys i działalność Po pietystycznym wychowaniu u wujka uczęszczał do gimnazjum w Bad Hersfeld. W latach 1813–1817 studiował teologię i filologię na uniwersytecie w Marburgu, gdzie był jednym ze współzałożycieli organizacji studenckiej Burschenschaft. W latach 1819–1822 pracował jako profesor w gimnazjum Hohe Landesschule w Hanau. Postanowił jednak dalej studiować i udał się do Halle. Studiował tam teologię u Juliusa Wegscheidera i języki orientalne u Wilhelma Geseniusa. W 1824 roku habilitował się, w 1825 roku został profesorem nadzwyczajnym teologii na uniwersytecie w Marburgu i w 1827 roku profesorem zwyczajnym języków orientalnych. Od 1843 roku był następcą Wilhelma Geseniusa w Halle.
Główną jego naukową zasługą jest włożony wkład w krytykę tekstu Starego Testamentu, a zwłaszcza Pięcioksięgu. W 1853 roku w przełomowej monografii Die Quellen der Genesis und die Art ihrer Zusammensetzung, pojawiła się po raz pierwszy teoria źródeł, która pod wpływem Juliusa Wellhausena została szybko przeforsowana w Europie i Ameryce.