Później został kierownikiem Wydziału Antymilitarystycznego przy KC KZMP w Warszawie. Od 1933 działacz KPP, był okręgowcem w Siedlcach, Lublinie i Krakowie.
W 1933, 1934 i 1936 był aresztowany i na kilka miesięcy osadzany w więzieniach, po likwidacji KPP w sierpniu 1938 został giserem w Sosnowcu i działał tam w Związku Zawodowym Metalowców i Robotniczej Spółdzielni Spożywców. Na początku 1939 osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej. 1 września 1939 został zmobilizowany, brał udział w wojnie obronnej. Później udał się do ZSRR, był giserem na Zaporożu. Po ataku Niemiec na ZSRR 22 czerwca 1941 wywieziony do obozu w Republice Komi, wrzesień 1941 wstąpił do armii Andersa, z którą w 1942 opuścił ZSRR i brał udział w walkach, m.in. w maju 1944 pod Monte Cassino.
Po wojnie przebywał w Anglii, skąd wrócił do kraju w 1947 i wstąpił do PPR. Od czerwca 1947 instruktor organizacyjny w Komitecie Miejskim (KM) PPR w Krakowie, luty-grudzień 1948 I sekretarz Komitetu Powiatowego (KP) PPR w Tarnowie, w grudniu 1948 był delegatem na I Zjazd PZPR. XI 1949 - 1956 I sekretarz KM PZPR w Krakowie, od 1950 do 1956 równocześnie członek egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego (KW) PZPR w Krakowie i członek prezydium krakowskiej Miejskiej Rady Narodowej (MRN).