Rembrandt Peale wyjechał do Europy, aby kontynuować studia artystyczne. Podróżował po Francji, Anglii i Włoszech, ale nie wydawał się tymi wojażami usatysfakcjonowany od strony artystycznej, więc w 1800 roku wrócił do Filadelfii, aby otworzyć swój własny "pokój malarski". Próbował też ogłaszać się w American Daily Advertiser, aby dzięki temu wyróżnić się spośród pozostałych Peale’ów. W latach 1802–1803 wyjeżdżał do Anglii, aby wystawiać szkielet mastodonta, wykopany przez Peale’ów w północnej części stanu Nowy Jork. W tym samym okresie studiował w Royal Academy pod kierunkiem Benjamina Westa. W ciągu najbliższych kilku lat odniósł sukces artystyczny. W 1805 roku został członkiem założycielem Pennsylvania Academy of Fine Arts. Jego sztuka portretowa stała się na tyle popularna, że nie był w stanie sprostać zamówieniom. W czerwcu 1808 roku wyjechał do Francji. W Luwrze ze szczególną uwagą studiował dzieła Rubensa, Rafaela, Tycjana, van Dycka, Correggia i Veronese. Przyswoił sobie również pewne aspekty francuskiej tradycji akademickiej, zwłaszcza modelowanie i kontur, podziwiał prace współczesnych mu artystów, jak Jacques-Louis David, François Gérard i Robert Lefèvre.