Do Makau dotarli 22 lipca 1619 roku. Zaraz po przybyciu Schrecka spotkały pierwsze problemy. Doszło bowiem do lokalnych prześladowań chrześcijan i ze względu na bezpieczeństwo, musiał on przez dwa lata przebywać w Makau. Później rozpoczął pracę misyjną w Hangzhou, następnie zaś przeniósł się do Pekinu. Tam poznał kilku chińskich uczonych i członków dworu, nawróconych wcześniej na chrześcijaństwo. Schreck, Longobardo, Rho i Schall nawiązali współpracę z Chińczykami i wspólnie przetłumaczyli na chiński kilka europejskich dzieł i prac naukowych. Wiedza i umiejętności jezuitów cieszyły się dużym uznaniem ze strony władz chińskich i to właśnie przybyszom z Europy Zachodniej i ich chińskiemu współwyznawcy, Xu Guangqi, cesarz zlecił reformę kalendarza. Na początku prac uczeni napotkali trudności, których nie potrafił sami rozwiązać. Zwrócili się więc z prośbą o pomoc do Johannesa Keplera, którego Schreck znał osobiście. Kepler napisał tekst zawierający rady dla jezuitów i przesłał im dwie części swoich Tabulae Rudolphinae. Schreck nie doczekał jednak przesyłki, zmarł bowiem w 1630 roku.