Popularność ta brała się prawdopodobnie z faktu, iż figuryzm ułatwiał działalność misjonarzom, ich podopieczni przyjmując chrześcijaństwo nie musieli się bowiem wyrzekać własnej historii i kultury.
W toku różnych prac naukowych, dotyczących głównie matematyki i kartografii Bouvet wpadł na pomysł stworzenie własnej Akademii Apostolskiej, na wzór europejskich Akademii Nauk. Zadaniem, jakie stawiał przed tym projektem, była wspólna praca chińskich i europejskich autorów nad starożytnymi tekstami i wymiana intelektualna między Europą a Dalekim Wschodem w wielu różnych dziedzinach. Bouvet dążył również do opracowania podręcznika, dzięki któremu Chińczycy mogliby odczytywać chrześcijańskie przesłanie swoich świętych ksiąg. Aby urzeczywistnić swój plan Bouvet zaczął korespondować z wieloma uczonymi i wpływowymi osobistościami. Napisał między innymi do Leibniza, Jean-Paula Bignona (dyrektor Biblioteki Królewskiej), Pierre-Daniela Hueta (biskup Avranches, który w swoich pracach zdradzał podobne co Bouvet poglądy), Michela Le Telliera (spowiednik królewski) i papieża Klemensa XI. Oprócz tego skontaktował się z wieloma jezuitami i misjonarzami działającymi na terenie Chin. Jego poglądy i prośby o wsparcie nie spotkały się z tak ciepłym przyjęciem, na jakie liczył. Wobec tego musiał radzić sobie inaczej.