W 1877 wyjechał do Stanów Zjednoczonych gdzie zapoznał się z tamtejszym przemysłem naftowym, powrócił stamtąd z obfitym materiałem badawczym i obszerną kolekcją minerałów. Po powrocie przeniósł się do Krakowa, gdzie w świeżo zreorganizowanym Instytucie Techniczno-Przemysłowym mianowano go przewodniczącym Wydziału Chemicznego oraz profesorem technologii chemicznej. 2 maja 1877 Wydział Matematyczno-Przyrodniczy Akademii Umiejętności wybrał go na członka korespondenta) Grabowski miał wówczas 29 lat. Prace Grabowskiego dotyczyły głównie dziedziny technologii ropy naftowej, chemii barwników organicznych, węglowodorów. Opracował nową metodę syntezy chloralidu oraz pierwsze syntezy związków naftolinowych. Był organizatorem przemysłu chemicznego oraz twórcą Podręcznika technologii chemicznej (1879). Od 1875 r. działał jako sekretarz w lwowskim Towarzystwie Przyrodników Polskich im. M. Kopernika. W 1877 został odznaczony medalem za zorganizowanie działu naftowego na odbywającej się we Lwowie Wystawie Krajowej. W tymże roku uczestniczył w 50. Zjeździe Lekarzy i Przyrodników Niemieckich w Monachium. W Krakowie powołano go na członka Komisji Fizjograficznej. W roku 1881 współorganizował III Zjazd Lekarzy i Przyrodników Polskich w Krakowie i został wybrany na członka Rady Miejskiej.