Wrócił do Rosji w 1914, posługując się fałszywymi dokumentami. Na nowo podjął pracę w fabryce, równocześnie pracował przy publikacji prasy partyjnej. Jeszcze w tym samym roku, jako przekonany internacjonalista i przeciwnik wojny, ponownie wyjechał z kraju. Razem z Kołłontaj wspierał Lenina w jego działalności zagranicznej. Będąc jeszcze w Rosji przekazywał mu informacje o bieżącej sytuacji w PiotrogrodzieR. Pipes, Rewolucja rosyjska, MAGNUM, Warszawa 2006, s.403.. Organizował przemyt bolszewickich publikacji do Rosji. W październiku 1916 przyjechał do Rosji ponownie. W czasie rewolucji lutowej był jedynym członkiem Komitetu Centralnego partii bolszewickiej, który działał na terenie kraju. Gdy w lutym 1917 w Piotrogrodzie rozpoczęły się manifestacje i zamieszki, określił je jako wystąpienia na tle ekonomicznym (głodowym), bez postulatów politycznychR. Pipes, Rewolucja rosyjska, MAGNUM, Warszawa 2006, s.290..
Był członkiem grupy inicjatywnej, która powołała do życia Piotrogrodzką Radę Delegatów Robotniczych i Żołnierskich, następnie wszedł do jej komitetu wykonawczego. Działał na rzecz ponownie organizacji rosyjskich związków zawodowych, brał udział w I i II Zjeździe Rad.