Problemy finansowe kobiety były na tyle poważne, że skłoniły ją do sformułowania własnej oferty współpracy. W czerwcu 1937 roku J. Żychoń ostrożnie spełnił tylko część wymagań finansowych kobiety i zażądał od niej informacji na temat Abwehry. P. Tyszewska spełniając prośbę szefa bydgoskiej ekspozytury stała się agentką polskiego wywiadu o pseudonimie „Maria Ewald” o numerze 1216A. Brzeziecki, Wielka Gra Majora Żychonia. As wywiadu kontra III Rzesza, Kraków 2021, s. 269–274..
Praca dla polskiego wywiadu Oficerem prowadzącym P. Tyszewską został zastępca J. Żychonia, Witold Langenfeld, a sama kobieta za swoją pracę pobierała od Oddziału II SG WP wynagrodzenie. Dzięki informacjom dostarczanym przez Paulinę, Franciszkę i Brunona, niemiecka struktura wywiadowcza w Wolnym Mieście Gdańsku stała się transparentna dla polskiego wywiadu. Cała trójka dostarczyła dokumenty, które zawierały wszechstronne informacje na temat niemieckiej Abwehry: począwszy od imion i nazwisk pracowników gdańskiej placówki, przez werbowanych agentów czy postępowanie Abwehry z agenturą polską, aż po codzienne zwyczaje niemieckich funkcjonariuszy wywiadu.