Po aklimatyzacji do realiów okupacyjnych, początkowo przydzielony do Okręgu Wołyń AK. Po jego cofnięciu w marcu 1943 roku dostał przydział do Wydziału Lotnictwa Oddziału III Operacyjnego Komendy Głównej AK jako dowódca specjalnego plutonu lotniczego. W czerwcu 1944 roku został przeniesiony organizacyjnie do warszawskiej „Bazy Lotniczej”. Uczestnik wielu akcji bojowych, m.in. ataku na niemiecki pociąg urlopowy pod Szymanowem (22 listopada 1943), akcji „Polowanie” w rejonie Starej Miłosnej na niemieckich notabli dystryktu warszawskiego: Fischer, Leist, Kutschera (8 stycznia 1944), wysadzenia mostu kolejowego na Wisłoku w rejonie miejscowości Tryńcza (6 kwietnia 1944).
W powstaniu warszawskim jako dowódca specjalnego plutonu miał przeprowadzić atak na gmach Dowództwa Lotnictwa przy ul. Puławskiej oraz na Lotnisko Okęcie, z ataku zrezygnowano. Od 1 sierpnia 1944 roku w lasach Sękocińskich, Chojnowskich, m.in. zorganizował zasadzkę w rejonie Wólki Praskiej (7 sierpnia 1944). Od 17 sierpnia 1944 roku w Puszczy Kampinoskiej, jako dowódca plutonu specjalnego, od 17 września dowódca kompanii szturmowej pułku „Palmiry-Młociny”. Brał udział w zwycięskim wypadzie na Truskaw, gdzie rozbito batalion z kolaboracyjnej brygady SS RONA. Uczestniczył także w starciu pod Małocicami i ataku na tartak w Piaskach Królewskich.