Zależności międzygatunkowe Z funkcjonowaniem kolonii nieświszczuków czarnoogonowych związane jest życie setek gatunków zwierząt. Badania przeprowadzone na zachodnim brzegu Missouri w stanie Montana wykazały, że około 40% (czyli ok. 100 gatunków) kręgowców mających swoje siedliska na prerii jest związanych z funkcjonowaniem kolonii piesków preriowych, na których mają swoje ostoje, gniazda i na terenie których żerują. Podobne wyniki osiągnęli naukowcy badające populacje nieświszczuków w stanie Oklahoma.
W warunkach naturalnych nieświszczuk bywa głównym pokarmem wielu lokalnych drapieżników. Do naturalnych wrogów polujących na nieświszczuki należy kojot preriowy, borsucznik amerykański, ryś rudy, orzeł przedni, myszołów królewski, myszołów rdzawosterny oraz grzechotnik preriowy. W przeszłości głównym wrogiem był (obecnie dość rzadko już spotykany) tchórz czarnołapy. Żerowanie piesków preriowych na porastającej siedlisko roślinności zielonej skutkuje utrzymaniem flory w stłumionym stanie wegetatywnym, co z kolei powoduje, że uzyskuje wyższe wartości odżywcze.