Od 1621 roku pracował jako nauczyciel matematyki w kolegium lowańskim. Oprócz pracy dydaktycznej kontynuował pracę naukową. Na podstawie prac Archimedesa, Apoloniusza i Pappusa opracował teorię krzywych stożkowychThe MacTutor History of Mathematics archiveHofmann J. E., Grégoire de Saint-Vincent, w: Dictionary of Scientific Biography, New York, 1974. Opisał również wielkości nieskończenie małe, w badaniu których był pionieremGillispie Charles C.,Dictionary of Scientific Biography, tom 9, New York, Charles Scribner's Sons, 1970–1980. Napisał dzieła Theoremata mathematica scientiae staticae i Problema Austriacum poświęcone problemowi kwadratury koła. Wyniki niektórych jego prac z tego okresu przyczyniły się później do odkrycia rachunku różniczkowego i całkowego. Miał również kilku uczniów, którzy odegrali pewną rolę w rozwoju matematyki. Do najważniejszych, poza della Faillem, należeli Joannes Cieremans i Guillaume Boelmans.