Odkrycie to było podstawą do badania teorii logarytmów i przyjęcia w końcu logarytmu naturalnego.
Te teorie Saint-Vincenta zostały później rozwinięte przez jednego z jego uczniów Alphonse'a Antonia de SarasęNaux Charles, Histoire des Logarithmes. De Neper à Euler, Paris, 1966. W Opus geometricum... znalazła się także metoda obliczania objętości brył przestrzennych, podobna do zasady Cavalieriego, ale wymyślona niezależnie od Bonaventury Cavalierego. Saint-Vincent kontynuował również badanie problemu kwadratury koła i jego praca uchodzi za najbardziej wyczerpujące opisanie tego zagadnienia, chociaż Christiaan Huygens znalazł w niej błąd. Jego dzieła wywarły duży wpływ na ówczesnych i późniejszych matematykówBoyer C. B., History of the Calculus, Columbia University Press, New York, 1939.
Mimo problemów zdrowotnych Saint-Vincent kontynuował prace i zajął się kolejnymi, po kwadraturze koła, problemem matematyki greckiej, czyli podwojeniem sześcianu i trysekcją kąta. Ze względu na pogłębiającą się chorobę nie dokończył swoich badań. Opus geometricum ad mesolabium, dotycząca tego problemu, została wydana rok po jego śmierci, która nastąpiła w 1667 roku.
Przypisy
Bibliografia www.faculty.fairfield.edu The MacTutor History of Mathematics archive ChronoMath
Kategoria:Belgijscy jezuici Kategoria:Belgijscy matematycy XVII wieku Kategoria:Urodzeni w 1584 Kategoria:Zmarli w 1667 Kategoria:Ludzie urodzeni w Brugii