Organizacja ta prężnie rozwijała się aż do 1939, kiedy zlikwidowali ją niemieccy okupanci.
Miał starszego brata, Stanisława, architekta, profesora i budowniczego kościołów. Maybaumowie uważali się za „Polaków wyznania mojżeszowego”, o czym świadczy użycie takich określeń w stosownych rubrykach zachowanych świadectw szkolnych Stanisława. W 1917 cała rodzina przyjęła chrzest w Kościele katolickim a w 1921 przybrała polsko brzmiące nazwisko Marzyńskich.
W 1918 ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego, w armii pozostał do 1921Dr med Michał Marzyński. Służba Zdrowia 35 s. 2, 1970. Studiował medycynę na Uniwersytecie Warszawskim, studia ukończył w 1928 roku. Od 1928 do 1930 pracował w szpitalu psychiatrycznym „Kochanówka”. W 1930 został asystentem w Klinice Chorób Nerwowych i Umysłowych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, od 1931 kierowanej przez Maksymiliana Rosego. Pracował także w kierowanym przez Rosego Polskim Instytucie Badań Mózgu. Wyjeżdżał za granicę dokształcać się, m.in. w klinice Oskara Vogta. Przez trzy lata prowadził szpital psychiatryczny w Kojranach. W 1937 habilitował się pod kierunkiem Rosego na podstawie rozprawy Opieka nad umysłowo chorymi w województwach wschodnich. Po śmierci Rosego przeniósł się do Łodzi i pracował jako lekarz Ubezpieczalni Społecznej. W 1939 zmobilizowany do Warszawy.