3 kwietnia 1987 r. rywalem Pendletona był nieaktualny już mistrz świata kategorii lekkiej – Livingstone Bramble. Po 10 rundach, sędziowie ogłosili remis ze wskazaniem na Pendletona, który po raz kolejny nie będąc faworytem pozytywnie zaskoczył. W 1987 r. stoczył jeszcze 2 pojedynki, pokonując mistrza USA stanu Teksas – Ronalda Ronald Haynesa oraz zdobywając pas USBA po zwycięstwie nad Elvisem Perezem.
12 lutego 1988 r. Pendleton wyszedł na ring po raz kolejny, mając za rywala Portorykańczyka Sammy'ego Fuentesa. Pendleton niespodziewanie zwyciężył, a zrobił to w nieprawdopodobny sposób, nokautując rywala w 15. sekund. Fuentes 7 lat później został mistrzem świata WBO w kategorii junior półśredniej, pokonując Fidela Avendano. W kolejnej walce Pendleton pokonał przez TKO w 4. rundzie uczestnika Igrzysk Olimpijskich w 1984 r. reprezentanta Bahamów Steve'a Larrimore'a. 10 lipca 1988 r. jego rywalem był Livingstone Bramble, były mistrz świata wagi lekkiej, z którym ponad rok wcześniej Pendleton zremisował. Tym razem Pendleton odniósł zwycięstwo, pokonując boksera z Saint Kitts i Nevis przez TKO w 10. rundzie. Bramble nie mógł kontynuować walki na skutek rozcięć, a po 10 rundach niejednogłośnie prowadził na punkty Amerykanin. W 1988 r. Pendleton stoczył jeszcze dwa pojedynki.