o stosunku państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, w skład Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP weszły dotychczasowe parafie i filiały tego kościoła, jak również parafie, które w czasach II Rzeczypospolitej były częścią pozostałych kościołów ewangelickich działających na terenie kraju, w tym Kościoła Ewangelickiego Augsburskiego i Helweckiego Wyznania.
Wierni + Statystyka wiernych kościoła w 1937 r. Seniorat Wyznanie Narodowość RazemAugsburskieKalwińskiePolacyNiemcyUkraińcyInniSeniorat zachodni4 740264974 269 – –4 766Seniorat średni11 0955581 23610 362233211 653Seniorat wschodni10 3455699310 188633 –10 914Seniorat helwecki1 6282 872 –3 938246 –4 500Razem27 8084 0251 82628 7501 1373231 833
Kwestie narodowościowe Członkowie kościoła różnili się narodowościowo głównie w większych miastach, co powodowało konflikty wewnątrz parafii. Na przeprowadzonym 3 lutego 1934 r. zjeździe Polaków wyznania ewangelickiego we Lwowie wierni domagali się powołania księży-Polaków do posługi duszpasterskiej wśród polskich członków zborów, wprowadzenia nabożeństw w języku polskim w każdej parafii, gdzie znajdują się wierni tej narodowości oraz uregulowania stosunku państwa do kościoła odrębną ustawą. Proponowano również przyłączenie się do konsystorza warszawskiego.