Władze kościoła niechętnie odnosiły się do tych postulatów.
Ustrój, władze i administracja Z uwagi na brak uregulowania prawnego ustroju kościoła odrębną ustawą, Kościół Ewangelicki Augsburskiego i Helweckiego Wyznania działał w oparciu o austriacką ustawę z 1891 r. z zastrzeżeniem, że Naczelna Rada Kościoła w Wiedniu zrzeka się zwierzchnictwa nad małopolskimi zborami na rzecz własnej superintendentury.
Zgodnie z ustawą, istniał czterostopniowy podział jednostek administracyjnych kościoła – zbór, seniorat, superintendentura i kościół krajowy.
Organami prawnymi odpowiednich jednostek były: dla zboru parafialnego: urząd parafialny – funkcję jego kierownika pełnił proboszcz. Do pomocy proboszczowi powoływany był na drodze wyboru wikariusz. prezbiterstwo – przy każdym zborze działało prezbiterstwo, które było organem złożonym z proboszcza oraz wybranych członków. Prezbiterstwa liczyły od 6 do 32 osób, w zależności od wielkości zboru. Proboszcz zwykle pozostawał przełożonym prezbiterstwa. przedstawicielstwo zboru – było organem szerszym od prezbiterstwa.