Antonio Romañá Pujó (ur. 21 marca 1900 w Barcelonie, zm. 12 października 1981 w Barcelonie) – hiszpański naukowiec i jezuita. Zajmował i interesował się przede wszystkim astronomią i matematyką. Był członkiem wielu prestiżowych organizacji skupiających naukowców, między innymi hiszpańskiej Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas y Naturales oraz Międzynarodowej Unii Astronomicznej.
Życiorys W 1917 roku, po ukończeniu szkoły średniej, wstąpił do zakonu jezuitów w Gandii. Jednocześnie rozpoczął studia w dziedzinie nauk ścisłych na Uniwersytecie w Barcelonie. Pracę licencjacką obronił z wyróżnieniem. Zakończył studia w Barcelonie z tytułem doktora, jego praca Criteris d'existència d'òrbites tancades którą obronił z wyróżnieniem, dotyczyła zamkniętych orbit. Później studiował teologię w Innsbrucku w Austrii. W 1934 roku, po krótkim pobycie na uniwersytecie w Wiedniu, wrócił do ojczyzny i rozpoczął pracę w Observatorio del Elbro, gdzie zajmował się badaniami dotyczącymi magnetyzmu Ziemi i elektryczności w atmosferze. W 1936 roku doszło do wybuchu hiszpańskiej wojny domowej i prześladowań kościoła. W wyniku tych wydarzeń Antonio przeniósł się w 1937 roku do Barcelony, gdzie zaczął pracę jako nauczyciel w szkole średniej.