W końcu odkrył, że napis jest widoczny podczas zachodu słońca, gdy promienie świetlne rzucają jego wyraźny cień.
Pomimo niewielkiej ilości pewników dotyczących znaleziska Bland uważał, że inskrypcja na kamieniu została zapisana w starożytnym języku cejlońskim lub w języku pali. James Prinsep potwierdził tę opinię twierdząc, że choć nie może zaryzykować ułożenia żadnego zdania lub choć nawet jednego słowa, to jednak niektóre litery można łatwo uznać za samogłoski. Wyraził też opinię, że celem inskrypcji jest najprawdopodobniej rozszerzenie buddyjskiej wiary.
Teorie Petera Jamesa Begbie’go W wydanej w 1834 r. pracy The Malay Peninsula, kapitan Peter James Begbie podjął się próby rzucenia nowego światła na historię kamienia. Odniósł się do XIV-wiecznej opowieści o legendarnym siłaczu zwanym Badang z Malajskich Kronik (1821), które z Sejarah Melayu (1612) przetłumaczył na język angielski, brytyjski orientalista John Leyden. Według tej legendy wyczyny siłacza Badanga dotarły do krainy zwanej Kling (Wybrzeże Koromandelskie). Radża, który nią rządził, postanowił go sprawdzić i skonfrontować ze swoim najlepszym mistrzem Nadi Vijaya Vicramą. Nagrodą dla zwycięzcy miało być siedem statków wypełnionych skarbami.