Journal of the Asiatic Society of Bengal 17 (2).
Badania innych uczonych thumb|Singapurskie Muzeum Narodowe, w którym przechowywany jest kamień
Pierwsze skuteczne badania piaskowca przeprowadził holenderski epigrafik Johan Hendrik Caspar Kern, który odcyfrował kilka słów, ale nie był w stanie zidentyfikować języka. Datę powstania inskrypcji oszacował na 1230 rok. Z kolei inny Holender N.J. Krom na podstawie rysunków kamienia opublikowanych w 1848 r. uznał, że napis jest podobny do tego używanego w Majapahit i może on pochodzić z okresu nieco wcześniejszego niż 1360 rok.
Inni naukowcy przyjęli różne poglądy w tej sprawie. Doktor J.G. de Casparis, znawca starożytnego indonezyjskiego pisma, wydał wstępny osąd, że styl tekstu wskazuje na X lub XI wiek. Dodał też, że byłby w stanie odszyfrować jedno lub dwa słowa, które wydają się być zapisane w języku starojawajskim. Z kolei dr Boechari, specjalista z Indonezyjskiego Centrum Badań Archeologicznych i wykładowca na Uniwersytecie Indonezyjskim, wyraził opinię, że tekst powstał nie później niż w XII wieku i ma więcej wspólnego z sumatrzańskim niż jawajskim stylem pisma. Zauważył też, że językiem nie może być starojawajski, ponieważ w owym czasie w powszechnym użyciu był sanskryt.