Luis Ernesto „Cascarita” Tapia Pérez (ur. 21 października 1944 w mieście Panama, zm. 13 listopada 2024) – panamski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant kraju. Jest uznawany za jednego z najlepszych piłkarzy w historii Panamy i legendę panamskiego futbolu. Nazywany „Pelé Ameryki Centralnej”.
W latach 1959–1981 występował w klubach z Panamy, Salwadoru i Gwatemali. Najbardziej kojarzony jest z Alianza FC, w którym spędził siedem sezonów i jest uznawany za klubową legendę. Zdobył z nim dwa mistrzostwa Salwadoru (1965/1966, 1966/1967), wygrał Ligę Mistrzów CONCACAF (1967) oraz trzykrotnie został królem strzelców ligi salwadorskiej (1964/1965, 1965/1966, 1966/1967). Był gwiazdą Alianzy, która cieszyła się w tamtym czasie opinią czołowej drużyny kontynentu i określano ją przydomkiem „Biała Orkiestra”. Podczas swojej kariery zdobył 269 ligowych goli.
W reprezentacji Panamy w latach 1963–1976 rozegrał 21 oficjalnych meczów i strzelił dwa gole. W 1963 roku wziął udział w pierwszych mistrzostwach CONCACAF. W 1976 roku w meczu z Kostaryką (3:2) został autorem pierwszej bramki strzelonej przez Panamę w eliminacjach do mistrzostw świata.