Był wówczas jedynym zawodowym piłkarzem swojej reprezentacji.

Początki Tapia urodził się i dorastał w nieistniejącej już dzielnicy stołecznego miasta Panama o nazwie El Granillo (dzisiejsze okolice ulic 17 Oeste i 21 Oeste, między dzielnicami El Chorrillo i Barraza). Jest synem José Manuela Tapii i Lilii Maríi Pérez. Od dzieciństwa obdarzony przydomkiem „Cascarita” (hiszp. „Skorupka”). Jego pochodzenie wyjaśnił w jednym z wywiadów – jego wuj Paye Pérez ze względu na zamiłowanie do twórczości kubańskiego piosenkarza Cascarity nosił pseudonim „Cáscara” (hiszp. „Skorupa)”, a często spędzającego z nim czas Tapię zaczęto nazywać właśnie „Cascarita”.

Pierwszym sportem, który trenował Tapia, był baseball. Występował na pozycji drugobazowego w dziecięcej reprezentacji dzielnicy El Chorrillo, a następnie w juniorskich, osiedlowych rozgrywkach Liga de Calle 15. Zrezygnował jednak z baseballu na rzecz piłki nożnej, zafascynowany występami Pelégo. Piłka nożna znacznie ustępowała wówczas w Panamie popularnością dyscyplinom takim jak baseball, boks czy koszykówka, nie istniała profesjonalna liga piłkarska, a futbolowa infrastruktura stała na bardzo niskim poziomie.