Ściśle współpracował on z utworzonym w 1958 roku i działającym do dzisiaj Centrum Kultury Francuskiej przy Uniwersytecie Warszawskim (obecnie Ośrodek Kultury Francuskiej i Studiów Frankofońskich). W 1982 roku Zakład Filologii Włoskiej, pod kierownictwem profesora , opuścił Instytut Romanistyki i został samodzielną Katedrą Filologii Włoskiej.
Po profesorze Brahmerze kolejnymi dyrektorami Instytutu Romanistyki byli: Ewa Rzadkowska (1970–1978), Jerzy Parvi (1979–1981), (1981–1982), (1982–1987), Jerzy Parvi (1987–1990), (1990–1993), (1993–1999), Zbigniew Naliwajek (1999–2002), (2002–2003), (2002–2005), (2005–2012). (2012–2016), (2016−2024).
W latach 70. Instytut rozwija działalność naukową, czego dowodem są wizyty naukowców z ośrodków zagranicznych, konferencje naukowe, wystawy i publikacje, między innymi w Les Cahiers de Varsovie. Zainteresowania naukowe pracowników poszerzają się o zagadnienia związane z literaturą i kulturą krajów francuskiego obszaru językowego. Instytut organizuje ponadto w latach 1978–2008 Olimpiadę Języka Francuskiego.