Henri de Rohan (ur. 21 sierpnia 1579 w Blain, zm. 13 kwietnia 1638 w Königsfelden) – francuski wojskowy, pisarz oraz przywódca hugenotów, od roku 1603 diuk de Rohan (książę Rohan)Alain Hugon, Au service du roi catholique. Honorables ambassadeurs et divins espions. Représentation diplomatique et service secret dans les relations hispano-françaises de 1598 à 1635, Madrid: Casa de Velázquez, 2004, s. 690..
Życiorys Urodził się w Bretanii, w zamku Blain. Jego ojcem był René II de Rohan, głowa jednego z najbardziej wpływowych rodów we Francji, połączony więzami rodzinnymi z przedstawicielami wielu rodów panujących w różnych częściach Europy.
Henri był kształcony przez matkę – kobietę uczoną, posiadającą silny charakter. Był on drugim synem małżeństwa Rohanów, jednak po śmierci starszego brata René, który umarł w młodym wieku, Henri stał się spadkobiercą rodziców. W wieku 16 lat wstąpił do armii i stał się jednym z faworytów króla Henryka IV. W kolejnych latach odbył podróże do innych europejskich krajów i wyrósł na przywódcę francuskich hugenotów.