W odpowiedzi Lockheed zaproponował zmilitaryzowaną wersję samolotu pasażerskiego Lockheed Model 18 Lodestar. Nowy samolot który otrzymał oznaczenie fabryczne Model 37-21-01 przypominał nieco jego poprzednika, Hudsona, ale była to zupełnie nowa konstrukcja bazująca bezpośrednio na cywilnym Loadstarze.
W porównaniu z jego cywilnym odpowiednikiem, Model 37 otrzymał silniki o większej mocy, 2000-konne Pratt & Whitney R-1850 S1A4-G Double Wasp, zmieniono także nieco kształt dolnej, tylnej części kadłuba gdzie w charakterystycznym uskoku zainstalowano dwa ruchome karabiny maszynowe kalibru 7,7 mm. W dwa takie same karabiny maszynowe zostało uzbrojone przednie, przeszklone stanowisko bombardiera oraz górna wieżyczka Boulton Paul Type C, dwa nieruchome karabiny zostały także umieszczone w górnej, przedniej części kadłuba bezpośrednio przed kabiną pilota.