Według popularnego wówczas dowcipu załóg RAF jedyną rzeczą w której Ventura prześcigała Hudsona było większe spożycie paliwa.
Pierwsze loty bojowe Ventur odbyły się 3 listopada 1942, w tym i w następnych nalotach, stacjonujące w Mildenhall dywizjony atakowały cele w Holandii.
6 grudnia 1942 47 Ventur z tych dywizjonów, wraz z innymi dywizjonami, wzięły udział w nalocie na fabrykę Phillipsa w Eindhoven produkującą lampy elektronowe. Nalot został uznany za bardzo udany, ale z biorących w nim udziału Ventur, dziewięć zostało zestrzelonych, a dalszych 37 uszkodzonych. Po nalocie częściowo zmieniono styl operacji Ventur z ataków na małych wysokościach na naloty na średnim pułapie. W tej roli Ventury często atakowały lotniska, węzły transportowe i obiekty przemysłowe w okupowanej Francji i Holandii.
3 maja 1943, 11 samolotów z Dywizjonu 487 wzięło udział w nalocie na elektrownię w Amsterdamie (Operacja Ramrod 16). Wszystkie samoloty zostały zestrzelone przez niemieckie myśliwce, dowódca lotu squadron leader L. H. Trent, który dostał się do niewoli, został po wojnie odznaczony najwyższym brytyjskim odznaczeniem wojskowym Victoria Cross za odwagę i przywództwo pokazane w nalocie.