W połowie 1943 Ventury zaczęto zastępować szybszymi de Havilland Mosquito, ostatni lot bojowy Ventur z No. 2 Group odbył się 9 września 1943. Pomiędzy listopadem 1942 a wrześniem 1943 Ventury z Dywizjonów 20, 464 i 487 wykonały 1251 lotów bojowych tracąc przy tym 30-35 samolotów.

Część samolotów zostało przebudowane do wersji G.R.I i wraz z samolotami w wersji G.R.V służyły w dywizjonach 519 i 521 należących do Coastal Command i stacjonujących przy Morzu Śródziemnym dywizjonach No. 13 i No. 500. Ventury używane były także do zadań specjalnych i wyszukiwania min przez śródziemnomorski No. 624 Squadron. 19 maja 1944 Ventura z Dywizjonu 500 brała udział w zatopieniu U-Boota „U-960”. Jesienią 1944 wszystkie Ventury w dywizjonach bojowych zostały zastąpione przez samoloty Martin Baltimore IV/V.

Ventury w wersji G.R. V był używane przez RAF do końca wojny, głównie jako samoloty transportowe i meteorologiczne, przez Dywizjony: 251, 299, 519, 521 i 624. Jesienią 1943 Ventury Mk. II weszły na krótko na wyposażenie Dywizjonu 624 i używane były do zrzutów agentów i zaopatrzenia dla grup partyzanckich w Europie.