W 1884 roku awansowany na samodzielnego kierownika rosyjskiego poselstwa w Holandii. Na przełomie 1884 i 1885 roku był oficjalnym przedstawicielem Rosji na konferencji berlińskiej. W imieniu cesarza Aleksandra III podpisał jej akt końcowy. W 1892 roku odwołany z Hagi powrócił do Rosji, gdzie został senatorem. W 1895 roku Mikołaj II mianował go ambasadorem w Wiedniu. Był aktywnym uczestnikiem dyskusji i negocjacji dyplomatycznych, dotyczących rozwiązania problemów na Bałkanach. Brał udział w wypracowaniu rosyjsko-austriackich porozumień z 1897 i 1903 roku. Jego memoriały pomagały wytyczyć kierunek bałkańskiej polityki zagranicznej Imperium Rosyjskiego przed I wojną światową. Zmarł w 1904 roku w Wiedniu.
Młodość Piotr Aleksiejewicz Kapnist urodził się 7 września 1839 roku, we wsi ObuchowkaW prasie austriackiej jako miejsce narodzin Piotra Kapnista pojawia się czasem Połtawa., będącej majątkiem rodu Kapnistów, a położonej na terenie guberni połtawskiejEdward Everett Hale spisywał swe wspomnienia (listy) przeszło czterdzieści lat rzekomym spotkaniu z Kapnistem, nie wymienia też jego dokładnego imienia, lecz informuje, że dowiedział się, że Kapnist jest teraz (w 1904 roku) rosyjskim ambasadorem w Wiedniu. Mogło w tym przypadku chodzić o innych członków rozgałęzionego rodu Kapnistów, o których wiadomo, że w latach 60. i 70.