Geneza Dzieje Pomorza Zachodniego po 1945 określiła Konferencja w Poczdamie, w wyniku której Niemcy zamieszkujący Pomorze Zachodnie zostali wysiedleni, a w ich miejsce przybyła ludność polska. Ze względu na oficjalną historiografię PRL, silnie zideologizowaną i chronioną cenzurą, do 1989 nie było możliwości publikowania i upowszechniania bezstronnych badań historii pomorskiej. Jedyna instytucja muzealna w Szczecinie – Muzeum Narodowe – od 1970 dysponowała oddziałem historycznym w Ratuszu Staromiejskim (Muzeum Historii Szczecina), którego wystawy niewiele miejsca poświęcały polskiej historii regionu i miasta. Ze względu na historyczną rolę Szczecina w buncie przeciwko PRL, wśród elit intelektualnych i politycznych regionu po 1989 narastało przekonanie, iż znaczenie miasta w tych wydarzeniach jest pomijane w polskiej polityce historycznej i mało znane. Szczególnie dotkliwe było pominięcie Szczecina w obchodach 25. rocznicy Sierpnia '80.
Muzeum Narodowe w Szczecinie (MNS) usiłowało wypełnić tę lukę.