Komentarze Olimpiodora są wreszcie interesującym źródłem wiedzy na temat sytuacji pogańskiego nauczyciela w chrześcijańskiej szkole w VI wieku. Olimpiodor nadal powołuje się na wyrocznie delfickie, ale imiona bogów olimpijskich, a zwłaszcza Zeusa, są albo pomijane, albo zastępowane słowem „Bóg”. Mówiąc w Gorgiaszu o „mocy Kronosa” i „mocy Zeusa” pisze: jeśli chcesz nie myśl o tych mocach jako o osobnych bytach i nie rozróżniaj ich między sobą, ale umieść je wszystkie w pierwszej przyczynie i powiedz, że są w niej zarówno intelektualne jak i żywotne moce. Swoim uczniom zwraca uwagę, by nie brali pogańskich mitów zbyt dosłownie, takie bowiem nazwy jak Zeus, Hera czy Hades stanowiły część wspólnego języka starożytnych. Uczniom, którzy zarzucają mu, że filozofowie różnią się między sobą, bo jeden mówi, że dusza jest wodą, inny że powietrzem, jeden że jest śmiertelna, inny że nieśmiertelna zaleca, by trzymali się poglądów tych, którzy są najbliżej wspólnych pojęć.