Ikonografia thumb|130px|Prowincjonalne wyobrażenie Attisa z obszaru Hiszpanii W sztuce przedstawiano go na ogół jako młodzieńca w charakterystycznej czapce frygijskiej i spodniach albo w perskich nogawicach zwanych anaxyrides, otwartych z przodu tak, by odsłaniały jego okaleczenie. Rzymianie często wyobrażali go jako pasterza, z laską w ręku, czasem niosącego na ramionach jagnię, niekiedy grającego na fujarce lub syrindze, nierzadko z bębenkiem (tympanon). Wystające spod czapki promienie słoneczne (względnie kłosy zboża) symbolizowały go jako bóstwo wiosennej wegetacji i odradzającego się życia. Spośród atrybutów zwierzęcych zazwyczaj towarzyszył mu kogut (gallus) albo lew typowy dla kultu Kybele jako zwierzę ciągnące jej rydwan.
W sztuce rzymskiej nierzadkie są wyobrażenia Attisa swobodnie stojącego (bądź opartego o kolumnę) z założonymi rękami i skrzyżowanymi nogami. Przedstawienie takie, pochodzące z połowy II w. n.e., znajduje się również w zbiorach warszawskiego Muzeum Narodowego (nr inw. MNW 199337)Datowane na ok. 162 r. n.e., stanowiło zapewne podstawę stołu. Ten typ przedstawienia figuralnego, jako tzw. dadoforos znany jest bardziej w kulcie Mitry i stanowi dodatkowe świadectwo późniejszego utożsamiania obydwu bóstw. Zob. Wiktor Andrzej Daszewski: The so called «Attis Statue» from the National Museum in Warsaw.