W marcu 1942 siły brytyjskie wycofały się z terytoriów zamieszkanych przez Karenów i Seagrim pozostał jedynym brytyjskim oficerem na tym obszarze. Karenowie pozostali lojalni wobec Brytyjczyków, co stało się przyczyną represji ze strony projapońskich sił birmańskich. W ciągu dalszych miesięcy tego roku dochodziło do potyczek oddziałów kareńskich z siłami Birmańskiej Armii Niepodległościowej i Japończykami. Od października 1942 stworzona przez Seagrima siatka wywiadowcza zaczęła przekazywać dowództwu sprzymierzonych informacje pomocne m.in. przy wyborze celów dla bombardowań.

W ciągu 1943 Kierownictwo Operacji Specjalnych dokonało kilku zrzutów skoczków spadochronowych z zadaniem nawiązania łączności radiowej między działającymi na terenach zamieszkanych przez Karenów oddziałami partyzanckimi (w tym dowodzonymi przez Seagrima), a Indiami oraz zorganizowania siatki wywiadowczej i sabotażowej. Ostatecznie łączność radiową udało się nawiązać 15 października 1943.