Przełomem okazuje się duży pożar lasów w sąsiedztwie jego rejonu, podczas którego rzuca się w ogień, chcąc uratować dzieci miejscowej chłopkiWiatrołomy, s.270-272. Od tego momentu zaczyna uzyskiwać przychylność społeczności i zrozumienie dla swych działań.
W powieści przewijają się rozbudowane opisy leśnej przyrody znad Wieprzy, zmagań wędkarskich i łowieckich, a także prezentowana jest gwara myśliwska. Każda z pór roku jest szczegółowo scharakteryzowana przez pryzmat wydarzeń w przyrodzie i prac podejmowanych przez leśników. Paukszta często przebywał w lasach okolic Miastka podczas swoich bytności w Starej Brdzie. Stąd czerpał inspiracje do swoich powieści, w tym zwłaszcza do Wiatrołomów. W latach 40. XX wieku przeszedł nad okolicą huragan powalając wiele z dorodnych drzew. Wszystko to, a zwłaszcza poznanie lokalnych stosunków społecznych w leśnych osadach, miało duży wpływ na autora.
Przypisy
Bibliografia Eugeniusz Paukszta, Wiatrołomy, wyd. Iskry, Warszawa 1986,
Linki zewnętrzne BiblioNetka – dostęp 18.11.2013
Kategoria:Polskie powieści obyczajowe Kategoria:Powieści z 1962 Kategoria:Powieści Eugeniusza Paukszty