Konfiskuje sidła, drewno i ryby, co wzbudza protest tradycyjnej społeczności, żyjącej z dóbr leśnych. Sprzyjają mu nieliczni, zwłaszcza gajowy Maciulak, od lat związany z lasamiWiatrołomy, s.11. Zwłaszcza w ostry konflikt popada z sąsiednim leśniczym – Wyrą i jego szwagrem – Wątusikiem. Niejednoznaczna jest postać Jana Adamczyka, zwanego Farmazonem, który podejrzewany jest o liczne wykroczenia i ma za sobą kryminalną przeszłośćWiatrołomy, s.24. Silnie zaznaczony jest wątek miłosny – Paweł pragnie stabilizacji i pozostania w lasach i waha się pomiędzy miłością do Zośki, miejskiej dziewczyny ze Szczecinka, i Agnieszki, Kaszubki znad fikcyjnego jeziora RozgwiazdyWiatrołomy, s.7, 90-91. Nad Kondrackim gromadzą się czarne chmury – kłusownicy grożą mu, napadają, odcinają od lokalnej społeczności oraz podpalają leśniczówkę. Kondracki nie poddaje się jednak, jego naczelnym celem jest pozostanie w tym lesie i zapuszczenie tu korzeni. Przygarnia psa, któremu przypadkowo nadaje imię Dyrektor, chcąc zdenerwować przybyłych spod Warszawy myśliwych (jest to ich rejon łowiecki)Wiatrołomy, s.236. Nie mogąc udźwignąć ciężaru powierzonych mu obowiązków popada w pijaństwo, często odwiedzając sklep wiejski Sylwka Laksmana w Zimnej WodzieWiatrołomy, s.170.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wiatrołomy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.