lata 20. XX wieku Do 1742 roku cały obszar diecezji ołomunieckiej znajdował się w granicach monarchii Habsburgów. W 1742 Prusy zajęły prawie cały Śląsk, w tym mały obszar wokół Głubczyc i Kietrza gdzie znajdowało się 26 parafii diecezji ołomunieckiej, podzielonych na trzy dekanaty: Kietrz, Hulczyn i Opawica, częściowo przekraczające ówczesną granicę. W 1750 roku Prusy zażądały od biskupa ołomunieckiego Ferdynanda Troyera powołania wikariusza dla tego obszaru. Tym samym w 1751 powołano biskupi komisariat do zarządzania pruską częścią diecezji ołomunieckiej, a pierwszym komisarzem został ks. Karl Fliez, proboszcz i dziekan z Opawicy. Po nim do 1916 roku urząd ten sprawowali proboszczowie Kietrza. W latach 1916–1945 kiedy komisarzem był ks. Josef Martin Nathan, siedziba Komisariatu mieściła się w Branicach.
W 1778 dla powyższych trzech dekanatów został zorganizowany archiprezbiteriat kietrzańskiG. Wolný, 1863, s. 207. a rok później poprawiono ich granice aby pokrywały się z granicą państwowaK. Maler, 2015, s. 191.. W 1794 odtworzono dawny dekanat głubczycki. W 1850 zlikwidowano dekanat opawicki.