W tropikach, Słońce, miało powodować parowanie wód, co doprowadzało do dużego obniżenia poziomu morza; w strefach arktycznych natomiast deszcz i śnieg prowadziły do zwiększenia poziomu morza. Wody morskie w postaci prądów maiły zatem płynąć od biegunów do tropików aby wyrównać poziom morzaBurstyn Harold L., Theories of Winds and Ocean Currents from the Discoveries to the End of the Seventeenth Century, w: Terrae Incognitae, numer 3, 1971. Księgi X i XI opisywały przyrządy pomiarowe takie jak astrolabium, Laska Jakuba, Kompas magnetyczny czy kwadrant oraz sposób ich użycia do celów nawigacji. Księgi XII i XIII poświęcone były metodom określania długości i szerokości geograficznej.

Księgi XIV i XVI poruszały temat wykorzystania różnego rodzaju map w nawigacji oraz historii kartografii. W Księdze XV Fournier, opierając się na Les Météores Kartezjusza, opisał burze, sztormy, wiatry i inne zjawiska meteorologiczne ważne z punktu widzenia nawigatorów. Fournier wskazywał na duże fale przypływowe jako skutek trzęsień ziemiDe Dainville François, La Géographie des humanistes, Slatkine Reprints, 1969. Księgi XVII i XVIII poświęcone są mechanice, przede wszystkim siłom oddziałującym na statek oraz maszynom na nich używanym.