Księga XIX dotyczyła zagadnień typowych dla oceanografii, autor opisywał między innymi rodzaje dna morskiego, zasolenie wód czy barwę wody morskiej. Próbował również określić stosunek lądów do wód, ale błędnie stwierdził, że powierzchnia lądów jest większa. Ostatnia księga dotyczyła religijności marynarzy. Fournier uważał, że pobożność jest nieodzowna dla człowieka pracującego na morzu z uwagi na trudne warunki.
Pierwsze wydanie Hydrographie odniosło wielki sukces. Była to pierwsza, wyczerpująca temat praca, poruszająca niemal każdy aspekt związany z żeglugą. Jej sukces był tak duży, że w latach 1643-1655 książek na podobny temat w zasadzie nie publikowano. Nakład wyczerpał się do 1666 roku. Wówczas to Jean Dupuis zdecydował się na publikację drugiego wydania, różniącego się nieznacznie od pierwotnego. Ostatecznie ukazało się ono rok później, ale nie odniosło ono takiego sukcesu jak pierwsze. W międzyczasie bowiem pojawiły się tańsze i bardziej przystępne podręczniki dla nawigatorów.