W 1941 r. skierowany do Białegostoku do prac organizacyjnych Armii Krajowej. Został zastępcą Delegata Rządu Stanisława Bućki (pseudonim Adwokat) ze szczególnym zadaniem organizacyjnym w Puszczy Augustowskiej. Był łącznikiem z Okręgiem Wileńskim i Nowogródzkim AK. Ponadto przez cały okres wojny brał udział w tajnym nauczaniu – zakres gimnazjum: matematyka i fizyka.
Po przejściu frontu w 1944 r. pracował w urzędzie Wojewódzkim w Białymstoku. Po zakończeniu wojny podjął pracę w Tymczasowym Zarządzie Państwowym w Grudziądzu, a następnie od 1 marca 1946 r. jako pracownik naukowy i kierownik Działu Szkoleniowego i Doświadczalnictwa w Lniarsko-konopnej Centralnej Stacji Doświadczalnej w Poznaniu.
W latach 1946–1951 prowadził działalność w dziedzinie kształcenia specjalistów przemysłu roszarniczego i przemysłu włókien łykowych w uruchomionym Ośrodku Szkoleniowym w Mieroszowie k. Wałbrzycha.
Działalność naukowa W 1948 r.