Po wybuchu rewolucji bolszewickiej jesienią 1917 ewakuował się do Szandrinska. Kiedy Legion Czechosłowacki zajął Talicę, powrócił do rodzinnego miasteczka. W wyniku rewolucji utracił cały swój olbrzymi majątek.
W 1919 przez Władywostok wyjechał do niepodległej Polski. Zamieszkał w Warszawie, gdzie spędził ostatnie lata życia. Zmarł 19 sierpnia 1929. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Małżeństwo Jego żoną była Maria (1858–1949), córka ziemianina i generała inżynierii Michała Konstantego Hattowskiego i Malwiny z domu Łapp. Wychodząc za mąż wniosła w posagu dobra w Krasnym Brzegu, w których Wincenty wybudował w latach 1890–1893 według projektu architekta Eugeniusza Szrettera neogotycki pałacRoman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 1: Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991, s. 86–89, , (całość).. Znana szeroko z działalności charytatywnej, m.in. była od 1905 roku przewodniczącą Rzymskokatolickiego Towarzystwa Dobroczynności przy kościele św.