Tam rozpoczął pracę jako wykładowca teologii w kolegium Świętego Pawła. Po pewnym czasie zetknął się z grupą ludzi zainteresowaną, podobnie jak on, naukami ścisłymi. Zaczął rozwijać się naukowo i powiększać swoją wiedzę, co zaowocowało dawaniem prywatnych lekcji matematyki i udziałem w spotkaniach naukowych, organizowanych przez protoplastów ruchu "Novatores". Ich działalność doprowadziła do znacznego ożywienia intelektualnego w XVII-wiecznej Walencji. W 1670 roku Zaragoza przeniósł się do Madrytu, otrzymał bowiem nominację na wykładowcę matematyki w Studium Królewskim Colegio Imperial. Na czas pobytu w stolicy przypada większość jego najważniejszych publikacji dotyczących matematyki, fizyki i kosmografii. Wśród jego uczniów znajdowali się między innymi przyszły matematyk Philippe Falco Benachoaga i astronom Juan Bautista Corachán. W Madrycie poznał również przedstawicieli dynastii panującej i wszedł z nimi w kontakty. Wydaje się, że cieszył się zaufaniem władz, gdyż pełnił czasem funkcję inspektora królewskiego. Później został również nauczycielem i wychowawcą syna Filipa IV, Karola II Habsburga. Zmarł w 1679 roku, na miesiąc przed swoimi 52 urodzinami.