Praca ta zaginęła, ale zachowały się komentarze do niej, autorstwa Pappusa i to na ich podstawie różni uczeni próbowali odtworzyć dzieło Apoloniusza.
Zaragoza, zainspirowany pomysłami starożytnych matematyków, wykorzystał je we własnych badaniach. Udało mu się na przykład opracować metodę uzyskiwania pierwiastka sześciennego z liczb ponad trzycyfrowych. Jego najważniejszą pracą jest jednak Geometria magna in minimis, która zawiera większość jego odkryć. Niestety przeszła ona bez większego echa w ówczesnym świecie naukowym. Zaragoza badał związki metod geometrycznych z środkiem ciężkości i z momentem bezwładności przy użyciu współrzędnych barycentrycznych. Część wyników tych badań wyprzedziło teorie i twierdzenia formułowane w XIX wieku przez Möbiusa. Poza tym Zaragoza sformułował twierdzenie Cevy na kilka lat przed samym Giovannim Cevą.