Wyspa Bennetta (ros. Остров Бе́ннетта) – największa wyspa z archipelagu Wysp De Longa na Morzu Wschodniosyberyjskim, za północnym kołem podbiegunowym. Administracyjnie przynależy do rosyjskiej Jakucji.
Geologia thumb|left|250px|Położenie wysp De Longa Wyspa Bennetta złożona jest z wczesnopaleozoicznych, późnokredowych i czwartorzędowych skał osadowych i magmowych. Najstarsze z nich to morskie skały osadowe z kambru i ordowiku. Składają się one z 500-metrowej grubości warstwy kambryjskich argilitów z mniejszą domieszką mułowców i wapieni zawierających skamieniałości trylobitów oraz 1000–1200 m warstwy ordowickich argilitów, mułowców i kwarcowych piaskowców zawierających graptolity. Te paleozoiczne skały przykryte są warstwą późnokredowych węglonośnych argilitów, kwarcytopodobnych piaskowców i bazaltowej magmy i tufu wulkanicznego. Nad nią z kolei leży bazaltowa magma z czasów od pliocenu do czwartorzędu.
Lodowce Wyspa Bennetta jest przykryta stałą pokrywą lodową. W 1987 na pokrywę lodową wyspy składały się cztery oddzielne lodowce o łącznej powierzchni 65,87 km². Wszystkie położone były na wysokich bazaltowych płaskowyżach otoczonych przez strome, poszarpane zbocza.