Za udział w tych walkach otrzymał Krzyż Walecznych. Od 30 września do 5 października ukrywał się w Szpitalu PCK przy ulicy Piusa XI 24, a następnie wyjechał do Wielkopolski. 2 stycznia 1940 roku przez Prehybę przekroczył granicę polsko-słowacką w towarzystwie braci: Jana i Włodzimierza oraz kapitana lekarza Antoniego Hetmana i porucznika Bochenka z 44 pułku piechoty. Tego samego dnia przejechali taksówką przez Słowację i w Koszycach przekroczyli granicę z Węgrami. 22 stycznia 1940 roku w Madene przekroczył granicę francuską.
W czasie kampanii francuskiej 1940 roku pełnił służbę w dowództwie 4 Dywizji Piechoty na stanowisku oficera sztabu. Następnie był oficerem łącznikowym przy dowódcy Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich. 27 lipca 1940 roku przekroczył granicę hiszpańską, następnie dostał się do Portugalii, by we wrześniu 1940 roku znaleźć się w Wielkiej Brytanii, gdzie został przydzielony do 3 Brygady Kadrowej Strzelców.