Antonio Ricardos Carrillo de Albornoz (ur. 1727 w Barbastro, zm. 13 marca 1794 w Madrycie) – hiszpański generał. Wstąpił do armii Królestwa Hiszpanii i w trakcie swej długiej kariery wojskowej walczył przeciwko: Monarchii Habsburgów, Portugalii oraz I Republice Francuskiej. Niechęć wśród konserwatywnej części hiszpańskiego społeczeństwa wzbudziło entuzjastyczne przyjęcie przez niego idei oświeceniowych. Ricardos odegrał znaczącą rolę w reformowaniu hiszpańskiego wojska. Po wybuchu wojny w Pirenejach w roku 1793, król powierzył mu dowództwo nad armią w Katalonii. Na początku roku 1794 dokonał najazdu na Roussillon, gdzie odniósł kilka zwycięstw nad Francuzami. Po jego śmierci w marcu 1794 roku, dobra passa odwróciła się od hiszpańskiej armii.
Początki kariery Ricardos urodził się w roku w 1727, w tym samym domu, w którym przyszedł na świat dramaturg i poeta Lupercio Leonardo de Argensola; w miejscowości Barbastro w Aragonii. Już jako nastolatek zaciągnął się do pułku Jazdy Maltańskiej dowodzonego przez jego ojca. Ze względu na szlacheckie pochodzenie służył w randze kapitana, a w wieku 16 lat przez krótki okres dowodził pułkiem w zastępstwie swojego ojca.