Podczas wojny o sukcesję austriacką wziął udział w bitwie pod Piacenzą (16 czerwca 1746 roku) oraz w bitwie nad rzeką Tidone (10 sierpnia 1746 roku).
Reformator oświeceniowy Niemal dwie dekady później Ricardos uczestniczył w wojnie hiszpańsko-portugalskiej (w latach 1761-1763), która stanowiła jeden z teatrów wojny siedmioletniej. Po zakończeniu wojny studiował zarządzanie wojskowe w Królestwie Prus. Później, na polecenie króla Karola III, wyruszył do Nowej Hiszpanii z misją reorganizacji tamtejszego systemu wojskowego. W roku 1768 był członkiem komisji, która miała za zadanie wyznaczenie granicy pomiędzy Hiszpanią a Francją. Za zasługi w działalności dla komisji, otrzymał odznaczenie Encomienda de Santiago. Ricardos popierał idee epoki oświecenia oraz wprowadzane w jej duchu reformy. Był jednym z założycieli madryckiego Królewskiego Towarzystwa Ekonomicznego. Awansowano go do stopnia generalleutnanta i powierzono mu stanowisko inspektora kawalerii. Ricardos założył szkołę wojskową w Ocanii, w której nauczał nowoczesnej sztuki wojennej.